::Malam Jumaat::

Al-hamdullillah... Malam Jumaat lepas Niat saya nak adakan majlis doa selamat untuk mak sebelum berangkat ke tanah Suci berjalan dengan lancar. Terima kasih kepada Kak Nora (biras saye) & mama Ros (Tuan empunya Tadika & Taska Cahaya Intan) yg telah banyak membantu saya. Hanya Allah yang dapat membalas jasa baik mereka...

Hati rasa betul2 tersentuh masa Imam masjid bacakan Doa selamat untuk mak.... masa baca Yassin, air mata saya nie asyik mengalir jer... rasa mcm takut tak dapat jumpa mak lagi....lepas majlis dah selesai... saya terus call mak.... Mak cakap... "terima kasih Ngah... buatkan doa selamat untuk Mak" lepas tue saya dengar mak menangis.... lagilah saya rasa sebak...

Mak...
Sebelum mak berangkat ke tanah suci, Angah Mohon Ampun & maaf andai ada kata & perbuatan yg angah lakukan sebelum ini , mengurus hati & persaan Mak.... Halalkan Makan & Minum angah selama ini.

Mak,

Bila mak dah sampai depan kaabah nnt... Angah mintak mak dapat Doakan kebahagiaan rumahtangga Angah & Lan kekal hingga akhir hayat. Doakan Juga semoga keluarga kita dapat bersatu menjadi keluarga yang lebih bahagia.

Ya Allah, permudahkanlah segala urusan & perjalanan pergi & Pulang Mak ke Tanah Suci nnt... Amin...

::Semuanyer Dah Berakhir::

Ya Allah.... terasa amat berat dugaan yg Allah berikan pada sy kali nie... walau bagaimanapun... semuanya telah berakhir... hati rasa sedih & terkilan..tp... apa yg berlaku ada hikmah disebaliknya.

13 September. 2010

Pagi2 lagi sy dah bersiap nak ke Poliklinik Harmoni... berjumpa dgn dokter Natasya yg memang sudah serasi dgn sy semenjak mengandungkan Mya.

Selepas melakukan ujian Air kencing Dokter sahkan sy "Pregnant" 7 minggu... Ya Allah.. syukur Alhamdullillah....sy mmg sudah bersedia untuk menerima kehadiran orang baru dalam keluarga sy.

Tp sayang... kegembiraan sy cuma beberapa minit sahaja... selepas scan dilakukan dokter memberitahu bahawa sy mengandung di luar Rahim....sy cuba bertenang kerana masih ada masa 2 minggu untuk mendapatkan keputusan yg tepat.

Balik dr Klinik... hati & fikiran sy melayang2 entah kemana... saat ini.. hanya doa & berserah yg mampu sy lakukan....

Malam 16 september 2010

Tiba2 bahagian bawah perut sy terasa sakit yg teramat sgt.... mcm dicucuk-cucuk dengan benda tajam... kaki rasa kejang... kepala mcm nak pitam... sy baring atas katil.... cuba lelapkan mata tapi tak berjaya....

B ajak sy ke hospital... tp sy kata sy tak ada apa2....

Pagi 17 september 2010

Hujan lebat membasahi bumi.... badan sy betul2 lemah.... kepala berat yg teramat sgt, sakit diperut masih ada.... cuma tak sesakit semalam.... sy ambik keputusan nak ke Klinik semula.

Lepas ke Klinik... sy ceritakan pada Dokter apa yg terjadi ... dokter Keluarkan Surat & minta sy ke hospital segera.

Sebelum ke Hospital.. sy sempat jumpa Mak... sesungguhnya.... Mak tempat sy mengadu... Mak byk bg nasihat pada sy... Mak buat hati sy rasa tenang saat tue....

Sampai di Hospital Serdang, sy tunjukkan Surat dr Dokter Natasya, Sy terus dibawa Ke Bilik Separa Kecemasan. selepas dokter disana meneliti surat yg dokter Natasya Berikan sy dibawa ke sebuah bilik untuk di scan & diambil sample Air Kencing.

Dokter beri penerangan pada sy... satu persatu agar saya faham keadaan sy sekarang.

Sy disahkan mengandung Luar Rahim. seperti yg sy sedia maklum.. ianya mengancam nyawa sy jika sy teruskan. Dokter terpaksa bagi ubat untuk mengggurkan kandungan sy secara semulajadi . Dokter nasihatkan sy supaya redha dengan apa yg berlaku.

Sy bernasib baik kerana tidak terlewat.... kata dokter klu sy biarkan lagi beberapa minggu... dokter terpaksa melakukan pembedahan untuk membuang salah satu Tiub Fallopio pada peranakkan saya. Risiko lebih tinggi jika tiub tersebut pecah akan Mengakibatkan pendarahan yg teruk & boleh mengakibatkan kematian.

Ya Allah.... sesungguhnya Kau sahaja yang maha mengetahui apa yg tersurat & tersirat disebalik segala kejadian.

Nota Hati:

.....Entah kenapa.....Sehingga saat ini... naluri saya kuat mengatakan.... Baby yg terpaksa digugurkan itu adalah baby Boy.... "Sayang... Maafkan Mama..... "

::Dalam Kenangan... ::

Semalam... tengah2 duk lepak ngan Mya.. tetiba jer terkenang kat kawan2 sekamcing dr sekolah tadika sampai lah ke unibersiti...

Tadika Petaling

Tadika Petaling lah tempat mula2 sy mengenal ABC secara Formal... (sebelum tue mak & abah dah ajar sikit2 ) ..... kawan yg sy ingat sampai sekarang ialah Fiza.

"Fiza.. awk ingat tak.. masa kita buat persembahan tarian Kipas dulu... entah cikgu manalah yg makeupkan kita... muka jd mcm tepung Gomak... pastue pulak cikgu tue pakaikan sy Blusher kaler Pink pekat.. dah lah Kulit sy nie ala2 Beyonce versi Jawa, bertambah2 lah Hudoh muka sy masa tue....Eeee takmo ingat lagik lah.... malu"

Sy Rasa Sedih time buat persembahan sbb mak ngan abah tak datang nengok sy menari... punyalah gigih praktis kat rumah pas balik sekolah.... Mak & Abah org lain semua datang.... tp.. sy paham.. mak ngan abah sy sibuk cari rezeki.. al-maklumlah.. hidup kami sekeluarga susah masa tue.. ibarat kais pagi makan pagi... (cewahhh mcm skrip Bersama mu pulak.... hehehe....)

(Yg depan tue lah fiza.. yg belakang tue ialah Beyonce Versi Jawa... dipersilakan gelak sampai pecah perut... wakaka....)

Sek. Dharma Petaling Jaya

Masuk sekolah Rendah... masa darjah 1 sampai darjah 2 sy sekolah kat Sk Dharma Petaling Jaya.... kat sekolah tue mmg berbilang bangsa, lebih kurang 1 malaysia nyer sekolah lah... jd majoriti kawan2 saya ada cina, india dan Mat salleh. sorang kawan cina yg sy ingat sampai sekarang nama dia Cha Che Kiong giler hensem okeh... darjah 1 dah admire kat org... gedik sungguh anak dara Cik Mustapa nie dulu....

Pastue sy ader sorang kawan india, nama dia Gheeta bapak dia tauke Dobi kat Batu 6. kedai dobi bapak dia kat tepi jalan jer.... klu lalu nak g Kinrara mst nampak kedai bapak dia.. Masa tue kira Maju jugak lah kedai bapak Gheeta nie sbb hari2 penuh ngan kain2.

Ader sorang lagi Kawan Paling Baik saya masa kat sekolah Dharma, kami nie boleh diiktiraf mcm KEMBAR tak seiraslah... .. nama dia Zila... abg dia (Abg Johan) Kamcing ngan ALong saya... setiap kali pegi sekolah mesti singgah umah zila dulu... asal singgah jer mst Nenek Zila ajak makan... tue yg syokkk!! sbb nenek zila masak sedap!!.. tp... mak selalu pesan... jgn makan kat umah org nanti org tak suka... makanya... selalu lah sy berbohong ngan nenek zila klu dia ajak makan jer sy mesti kata sy dah kenyang.... walaupun masa tue perut sy tgh duk buat konsert Ghazal untuk Rabiah...

"Zila... awk ingat tak dulu kita selalu main kat Jambatan Gantung... kat belakang umah awak tue.... best kan... pastue kita main buaya2 kat tepi benteng sg kelang....Mcm2 benda kita buat.... main masak2, main nyorok2, joint abg lan & Along main guli... main pondok2, sgttt best zaman kanak2 riang kita kan..."

"satu lagik yg saya tak boleh lupa... awak ingat tak... lepas kita asah pensil warna.. kita g tanam serbuk pensil tue kat bawah pokok pisang, sbb dulu dorang kata klu kita tanam serbuk pensil tue nnt dia akan bertukar jadi Duit.. ikut warna pensil yg kita asah tue.. kalau warna biru duit seringgit, klu hijau duit 5 hinggit , klu merah duit 10 hingget....hahaha lawak kan"

tp..sayang.... kita cuma dapat berkawan beberapa tahun jer... sbb hasil titik peluh mak sy, dia dapat beli tanah kat Puchong... tahun 1992, sy pun pindah kat Puchong.... sedihhhh sbb berpisah ngan awak... tp pecayalah... hingga ke saat nie sy tak pernah lupakan awak zila...

Sek. Puchong

Darjah 3, sy mulakan persekolahan kat sekolah baru.... jarak Sekolah ngan rumah sgt jauh... tak mcm kat sekolah Dharma dulu... sekolah seberang jalan jer.... mula2 sy tak suka sekolah nie.. sbb hari2 kena tunggu Van sekolah, kena duduk berhimpit2 dalam van, rasanyer ikan sardin dalam Tin lebih baik dr keadaan sy naik Van abg Huzai tue.... sy paling menyampah klu kena duduk kat tempat yg ada Enjin Van.. panas bontot!!! mcm nak "TERBAKAR" jer...

:: Sumber gugelll ::

Tp azab naik Van sekolah abg Huzai tak lama... sbb pas beberapa bulan.. abg Huzai upgrade dr Van ke Bas sekolah..happy giler dapat naik bas... dalam2 happy tue ader gak yg tak bestnyer... sbb... selalu kena tinggal bas sekolah... tp takper... boleh tumpang bas lain... bas pakcik Kahar @ bas pakcik khalid.. kikikik

Mula2 sek kat puchong... kawan pertama saya... ermm tak ingat pulak nama dia.. tp.. orgnyer sgt cantik... dia pun budak baru kat sekolah tue.. g rehat sama2, g tandas sama2, naik van sama2 kiranyer semua sama2.... budaknyer pendiam jer.... tp sy selesa kawan ngan dia... aderlah setahun sy kawan ngan dia.. pastue dia pindah entah kemana.. sampai sekarang takder kabar berita.

masuk jer darjah 4, saya dah mula ramai kawan.... Mula2 kawan ngan Ida (Noridatul Khairiah) & Adik2nyer... (ida nie semua adik2 dia perempuan...) pastue tambah lagik... Aminah Othman... walaupun Abah & Mak Aminah Buta....sy bangga dapat kwan mcm Aminah, sbb Aminah byk mengajar sy erti tanggangjwb kepada ke2 ibubapa....dia jugak kawan yg jujur & baik hati.

Masuk darjah 5 sampai darjah 6, sy dah jarang main kat luar rumah... tak senakal masa darjah 1 sampai darjah 3... sy lebih suka duduk kat rumah.... jaga adik, & buat kerja2 rumah... kesian kat mak.. kerja balik lewat malam... lg pun dulu mak garang... mak tak suka nengok umah bersepah... mak tak suka nengok pinggan mangkuk tak dicuci.... nak tak nak saya lah yg kena buat semua tue... Along duk kat asrama.. tinggal sy ngan adik jer... Adik pun masa tue kecik lagik.. baru 2 tahun...

Ehh Panjang pulak Entry kali nie.... hehehe ....seronoknyer Zaman kanak2... kan best kalu ada "Mesin Masa" macam Doraemon, boleh pegi ke masa dulu.... tp itulah hakikat & Hukum Alam... Masa tak akan boleh di putar kembali....

Credit to Yahoo image...

::F.O.B.I.O::

Hari jumaat lepas... masa tue tgh duk drive nak g ambik stok barang.. tgh2 duk drive tue.. tetiber jer jalan Jem... layan jer lah sbb dah tau hari jumaat mmg mcm tue... pastue nampak lah ader sebuah lori pasir nie duk berenti kat link laju, dalam hati duk kata.. "ermmm mst lori rosak nie, pasl tue jln jem..."

Sy pun terus Drive sambil layan perasaan... bila sampai betul2 kat sebelah lori pasir yg rosak kat tengah2 jalan tue.. sy pandang kanan... "Astagfirullahalazim"....terlihat sekujur tubuh yg tertiarap betul2 kat tayar lori tue.... menggeletar kaki nak menekan panel minyak.... rasa mcm kereta tue tak berjalan jer...

Ya Allah... rasa menyesal sgt pandang ke sebelah kanan masa tue... klu sy tahu.. sy pandang depan jer... tak sanggup nak tengok keadaan mangsa tue. sy terus terbayang... andai kata dia isteri, mcm maner lah keadaan isteri dia bila dapat berita Suami dia kena gilis dgn lori pasir... Ya Allah.. hanya insan2 yg kuat sahaja yg diberi kekuatan untuk menghadapi dugaan sebesar tue.

Pada abang2, adik2, kakak2, makcik2 & pakcik2 yg tunggang motor kat luar sana.. harap berhati2 dijalan raya.. klu boleh jgn duk follow dekat sgt ngan Lori2 besar. BAHAYA!!!!...

::Lahanatttttt.::

Sungguh Kasar Tajuk entry Kali nie....(Maaf kan saya kerana Terkasar bahasa) , tapi hakikat nya manusia seperti mereka mmg patut di panggil "Lahanat". Kejiiii!!! sungguh keji...entah kemana hilangnya kewarasan & Perikemanusiaan... Tergamak Manusia KEJI nie menjadikan Baby dan kanak2 seusia 2-3 tahun sebagai tempat pemuas nafsu...!!!!!!

Eeeee... kalau sy dapat lah Lelaki nie... sy akan Kerat"ANU" dia... masuk dalam blander bagi hancur.... JAHAT!!!!!!


Seriesss.. sy mmg Emo sewaktu menulis Entry ini...

Nauzubillah.... (Sentiasa fikirkan keselamatan Mya... minta Allah sentiasa Lindungi anak sekecil dia..Amin)

:: Abadi Dalam Kenangan ::

10.01. 2010

9.30 pagi...

Saya dapat panggilan dr mak...

saya dengar mak menagis... hati saya mula rasa tak sedap..

kenapa???...

"Angah... cepat datang sini.. atok dah nazak"...

"Nazak"....

cepat2 saya kejutkan B....

lebih kurang pukul 10.30 pagi.. kami bertolak ke rumah atok....

11.00 pagi... dalam perjalanan ke rumah atok...

saya dpt call dr mak...

"Angah... atok dah tak ada...."

sy dengar suara mak... tenang... tapi sayu....

dan... waktu tue... air mata saya mula mengalir dgn deras....

sy rasa sgt terkilan sbb tak sempat jumpa atok

tapi... sy redha dgn ketentuannya...

semoga atok tenang dan damai bersemadi di sana...

semoga Atok di tempatkan di kalangan insan2 yang soleh....

Atok tetap abadi dalam kenangan

Al- Fatihah...

::Selamat Pagi!!::

Alhamdullillah...
Allah masih memberi peluang kita bernafas untuk meneruskan kehidupan hari ini...

::Tiba2 Saya Rindukan Abah::

Gara2 nengok Citer PapaDom Semalam, sy terus teringat kat abah.... tapi... abah sy bukan lah macam En Saadom... Cuma.... ada lah sikit dalam 65.79% perangai En Saadom tue berkait rapat ngan perangai abah masa sy Zaman Muda Remaja.

Ingat lg dulu....

Abah sgt ANTI kalau saya ada kawan lelaki.....satu hari dengan tak sengaja saya balik ngan "KAK ROS" nama sebenar dia ROSLI AMRI.. tapi sbbkan dia nie berjiwa kewanitaan yang terlampau.... maka kat sekolah semua org panggil dia "KAK ROS"... Hasil tangan dia mmg super duper Kretive.. kalah tangan perempuan.. pandai menjahit, menyulam, Menggubah... serba serbi lah dia pandai...asal ada apa2 majlis kat sekolah.. cikgu mst suh dia buat kerja2 gubah mengubah & Hias menghias pentas. Korang penah tak nengok citer "SUTUN " haaa.. mcm tuelah perangai kak Ros...

Al-kisahnyer... satu hari tue... saya balik ngan si kak Ros nie...time tue basikal dia Pancit... jadi sy temankan dia jalan sesama... sambil kak Ros Tolak basikal "EVERGREEN" dia... kami nie bergurau2 lah tepi jalan tue...

Ha... nie lah rupa basikal kak Ros... (Pic by Google)

Waktu tue sy mmg tak perasan rupa nyer abah dok follow saya dr belakang... nengokkan gelagat anak dia...sampai kat umah sy nampak abah terpacak tepi pintu (entah bila dia Potong jalan pun saya tak perasan)... Lain macam jer muka abah masa tue... masuk jer rumah abah suh duduk depan dia... bermulahlah KUTBAH JUMAAT selama 12 jam (walaupun hari tue bukanlah hari jumaat) naik "Bernanah" telinger nie... siap kena Warning lagi tue.. "Kalau Abah Jumpa lagik angah jalan dengan lelaki... abah tukar sekolah angah kat kampung".... Esoknyer.... sy terus tak nak tegur Kak Ros... kesian kak Ros sampai sekarang dia tak tahu kenapa saya tak nak balik sekolah dengan dia lagikk... Kak Ros awak tak bersalah pun dalam "ini Cerita"... heheheh.....

itu Alkisah pertama.... ada 2, 3 alkisah lagik nak cerita....

Alkisah ke2..... Korang ingat tak??? dulu kat rumah korang mesti ada telipon TELEKOM kan? .... pastue.. ada setengah2 rumah tue.... telipon dia jenis leh sambung2, kat ruang tamu sebijik.. kat dalam bilik sebijik.... kat dapur sebijik...dalam bilik air sebijik... (hehehe nie dah tahap melampau..sampaikan dalam bilik air pun letak telipon) .... Kisah telipon nie lagik sadis...asal ader jer org telipon nak cakap ngan sy..... mesti abah akan curik2 dengar perbualan saya dengan menggunakan telipon yg ada dalam bilik abah. Mmg tak der maknernyerlah kalau budak lelaki nak call umah saya... Jgn harap Okehhh... pastue kalau ada jer member2 call mesti abah dok interbiu diorang dulu...

kamu nie siapa nama??...

Duduk kat maner??...

Anak Siapa??...

Sekolah kat maner??..

bal..bla..bla....

kalau jawapan yg abah terima tak memuaskan... mst dia akan jawab... "Diana tak der..." @ "Wrong Numberrrrr".... Uwwwaaaa!!!!! Sadisss nyerrr!!!

Itu Alkisah ke2.... Alkisah ke 3 & seterusnyer. esok lusa lah saya sambung...

apa2 pun.... bila saya ada anak perempuan sekarang.. baru saya tahu kenapa abah buat macam tue kat saya... Walaupun Mya masih kecil lagik... saya dah mula rasakan apa yang abah rasa sewaktu menjaga saya dulu..... kalau boleh.... setiap langkah Mya saya ingin ada bersamanya... walau kemana sahaja....

"Abah... angah sayang abah.... syg sgt2.... "

Terima kasih kepada Pengarah cerita POPADOM.... kerana kamu telah mengimbas sebuah kenangan yg penuh Bermakna.....

saya kasikkk 14 Bintang!!! untuk cerita PoPaDoM!!!